Mister Technics

Af en toe noemt iemand me voor de grap "Mr. Technics". Of 'Dokter Technics'. Meestal gebeurt dat als er weer een rijtje SL-1200's en SL-1210's op de werkbank staat. Of als ik een platenspeler na een servicebeurt oplever en vertel over wat ik allemaal heb gedaan.  

Ik vind dat mooi. Want het is precies het doel dat ik mezelf jaren geleden heb gesteld: dé Technics-specialist worden. 'Het mannetje' waar je naartoe gaat als er iets met je SL1200 is. Er gaat voor mij eigenlijk niets boven die apparaten.

De eerste keer dat je een SL-1200 van binnen ziet, begrijp je waarom. Alles klopt. De manier waarop onderdelen zijn ontworpen. De mechanische oplossingen. De elektronica. De balans tussen robuustheid en precisie. Het voelt alsof er een groep ingenieurs heeft gezeten die niet bezig was met kosten besparen, maar met het bouwen van de best mogelijke draaitafel.

En tientallen jaren later bewijzen die draaitafels nog steeds hoe goed dat gelukt is.

Inmiddels heb ik honderden Technics-decks op de werkbank gehad. MK2's, M3D's, SL-xxxx's, Amerikaanse versies, Japanse versies, decks die jarenlang in clubs hebben gestaan (dat vind ik altijd schitterend), decks die twintig jaar op zolder hebben doorgebracht en decks die eruitzien alsof ze een heel leven hebben meegemaakt.

Elke draaitafel vertelt zijn eigen verhaal. Soms kom ik een SL-1200 tegen die technisch perfect is onderhouden. Soms tref ik een exemplaar aan waar vier decennia aan stof, nicotine, vocht en improvisatiereparaties hun sporen hebben achtergelaten. En eigenlijk vind ik alles top.

Want achter elke kras, verkleuring of reparatie zit een geschiedenis. Een DJ. Een verzamelaar. Een slaapkamer. Een club. Een feest. Een periode waarin muziek belangrijk was voor iemand.

Misschien is dat ook waarom ik zoveel plezier haal uit het werken aan Technics-draaitafels.

Natuurlijk is er de techniek. Het zoeken naar een defect. Het vervangen van onderdelen. Het afregelen van een pitch. Het reviseren van een toonarm. Het oplossen van een storende storing die soms pas na uren zoeken zichtbaar wordt.

Ik vind het mooi dat een apparaat uit de jaren tachtig of negentig vandaag nog steeds relevant kan zijn. Dat iets wat zo goed ontworpen is, niet vervangen hoeft te worden, maar gewoon aandacht nodig heeft.

Dat past ook bij hoe ik naar techniek kijk. Ik geloof niet dat alles altijd nieuw hoeft te zijn. Soms hoeft iets alleen maar begrepen te worden. En dan ben ik een soort chirurg die heel precies dat ene onderdeel vervangt waardoor de platenspeler weer perfect werkt.

Dus ben ik Mister Technics?

Misschien een beetje :)

Maar uiteindelijk ben ik vooral iemand die nog steeds blij wordt van wat de ingenieurs van Technics destijds hebben gebouwd. Iemand die geniet van het moment waarop een deck na een service weer perfect op snelheid draait. Iemand die het mooi vindt om ervoor te zorgen dat deze machines nog tientallen jaren muziek kunnen blijven maken.

En als dat ervoor zorgt dat mensen me Mr. Technics noemen, dan draag ik die bijnaam met plezier.